Minione 200 lat w cukrzycy cd

Donald Steiner pokazał w 1967 roku, że dwu-polipeptydowa cząsteczka insuliny pochodzi z jednołańcuchowego prekursora proinsuliny13, co było istotne nie tylko dla naszego zrozumienia biochemii insuliny, ale także dlatego, że dotyczy innych hormonów peptydowych, które są transkrybowane jako prekursory jednołańcuchowe . Insulina była pierwszym hormonem do sklonowania14, a następnie wyprodukowanym do celów terapeutycznych za pomocą technologii rekombinacji DNA, która zapewniała nieograniczoną podaż tej ważnej cząsteczki i położyła fundament pod przemysł biotechnologiczny. Figura 2 pokazuje strukturę insuliny. Opracowanie testu radioimmunologicznego na insulinę przez Rosalyn Yalow i Solomon Berson w 1959 r. Pozwoliło na ilościowy pomiar trzustkowej funkcji komórek beta u zwierząt i ludzi i ustanowiło test radioimmunologiczny jako potężne narzędzie do pomiaru białek, metabolitów i innych substancji chemicznych obecnych w bardzo niskich stężeniach. stężenia.15 Większość naszego obecnego rozumienia cukrzycy wynika z możliwości pomiaru poziomów insuliny w surowicy.
Patogeneza cukrzycy
Insulinooporność i niedobór insuliny
W ciągu ostatnich dwóch stuleci dowiedzieliśmy się, że cukrzyca jest złożonym, heterogenicznym zaburzeniem. Cukrzyca typu występuje głównie u młodych ludzi i jest wynikiem selektywnego autoimmunologicznego niszczenia komórki beta trzustki, co prowadzi do niedoboru insuliny. Cukrzyca typu 2 występuje znacznie częściej, a przeważająca większość osób z tym zaburzeniem ma nadwagę. Zwiększenie masy ciała w populacji ogólnej, wynikające z wysokotłuszczowych, wysokokalorycznych diet i siedzącego trybu życia, jest najważniejszym czynnikiem związanym z częstszym występowaniem cukrzycy typu 2. Starsi dorośli najprawdopodobniej cierpią na cukrzycę typu 2, chociaż wiek w chwili ich wystąpienia w ostatnich latach zmalał, a cukrzyca typu 2 jest obecnie powszechna wśród nastolatków i młodych dorosłych.
Harold Himsworth po raz pierwszy zaproponował w 1936 r., Że wielu chorych na cukrzycę ma insulinooporność, a nie niedobór insuliny.16 Obecnie wiemy, że insulinooporność ma zasadnicze znaczenie w patogenezie cukrzycy typu 2 i że choroba ta wynika zarówno z insulinooporności, jak iz upośledzonej funkcji beta-komórek. .17 Fenotyp kliniczny, zwany powszechnie syndromem metabolicznym, który obejmuje insulinooporność, otyłość górnych części ciała, nadciśnienie tętnicze, hipertriglicerydemię i niskie poziomy cholesterolu lipoprotein o dużej gęstości, 18 identyfikuje osoby z wysokim ryzykiem nietolerancji glukozy i cukrzycy. Osoby takie są również szczególnie narażone na choroby sercowo-naczyniowe i powinny być ukierunkowane na strategie prewencyjne.
Czynniki genetyczne
Czynniki genetyczne odgrywają ważną rolę w rozwoju cukrzycy. Cukrzyca typu i typu 2 to choroby wielogenowe, a wiele genów i czynników środowiskowych przyczynia się do rozwoju choroby. Kilka postaci cukrzycy (np. Cukrzyca o dojrzałym wieku młodych i cukrzyca noworodków) to zaburzenia pojedynczego genu, które wpływają na trzustkowe komórki beta19,20, ale stanowią tylko do 2% przypadków. W przypadku cukrzycy typu allele w ludzkim locus leukocytowym antygenu na krótkim ramieniu chromosomu 6 wydają się wyjaśniać do 50% przypadków rodzinnego skupiania się. 21, 22 W przeciwieństwie do tego, przeważające umiejscowienie genetycznej wrażliwości na cukrzycę typu 2 nie został znaleziony
[hasła pokrewne: endokrynolog dla dzieci, embolizacja naczyniaka, erytrol opinie ]

Powiązane tematy z artykułem: embolizacja naczyniaka endokrynolog dla dzieci erytrol opinie