Przekazywalna oporność na wankomycynę w powiązanym przez społeczność związku MRSA AD 4

Stosunek dawcy do biorcy wynoszący 1:10 był stosowany do eksperymentów krycia, jak opisano wcześniej15. Selekcję przeprowadzono na agarze z wlewem mózgowo-serce (BHI) uzupełnionym wankomycyną i kwasem fusydowym w stężeniach 32 ug na mililitr i 25 ug. na mililitr, odpowiednio. Aby określić, czy vanA był obecny na plazmidzie, przeprowadzono trawienie nukleazą S1 całkowitego DNA sprzężonego z PFGE i hybrydyzację z sondą vanA.16,17 Testy PCR skierowane na plazmidy pSK41-podobne6 i podobne do Inc186 oraz rodziny plazmidów rep18 były przeprowadzane w celu klasyfikacji replikonów plazmidów. Komitet ds. Bezpieczeństwa Biologicznego na Uniwersytecie Texas-Houston zatwierdził te eksperymenty. Sekwencjonowanie całego genomu i analiza filogenetyczna
Izolaty BR-VSSA, BR-VRSA i VREF oceniano za pomocą sekwencjonowania całego genomu za pomocą platformy Illumina. Adnotacja i montaż zostały wykonane zgodnie z wcześniejszym opisem19; szczegóły są dostępne w National Center for Biotechnology Information (GenBank Bioproject numery 205852 [dla BR-VSSA], PRJNA183704 [dla BR-VRSA] i 205838 [dla VREF]). Szczegóły porównań genomowych (w tym identyfikacja polimorfizmów pojedynczego nukleotydu [SNP]) i analiza filogenetyczna są opisane w Dodatku Uzupełniającym.
Wyniki
Nowy przenośny plazmid vanA w BR-VRSA
Rycina 2. Rycina 2. Wyniki elektroforezy żelowej w polu impulsowym (PFGE), trawienie nukleazą S1 całkowitego DNA, hybrydyzacja i opis plazmidu. Panel A pokazuje wyniki trawienia SmaI całkowitego DNA, a następnie PFGE. Ścieżka M pokazuje drabinkę lambda (o wielkościach cząsteczek w kilobazach pokazanych po lewej); ścieżka 1, BR-VSSA; ścieżka 2, BR-VRSA (dawcy); ścieżka 3, liczba transconjugantowa Staphylococcus aureus RN4220-RF; ścieżka 4, liczba transkoniugancyjna 2 S. aureus RN4220-RF; ścieżka 5, S. aureus RN4220-RF (biorca); i ścieżkę 6, oporny na wankomycynę Enterococcus faecalis (vanA). Panel B pokazuje wyniki trawienia S1 całkowitego DNA szczepów gronkowcowych i E. faecalis opornych na wankomycynę, a następnie PFGE (po lewej) i hybrydyzacji z sondą VanA (po prawej). W wynikach po lewej stronie, linia pokazuje BR-VSSA; ścieżka 2, BR-VRSA (dawcy); ścieżka 3, transkoniuganant numer S. aureus RN4220-RF; ścieżka 4, liczba transkoniugancyjna 2 S. aureus RN4220-RF; ścieżka 5, S. aureus RN4220RF (biorca); ścieżka 6, oporna na wankomycynę E. faecalis; i pas M drabiny lambda. W wynikach po prawej stronie, białe i czerwone strzałki wskazują pozytywny sygnał odpowiednio dla hybrydyzacji vanA szczepów gronkowcowych i enterokokowych. Panel C pokazuje schematyczną adnotację plazmidu pBRZ01 BR-VRSA.
Wstępna charakterystyka molekularna wykazała, że BR-VRSA wykazuje wzór PFGE, który był nie do odróżnienia od wzoru BR-VSSA (Figura 2A), co sugeruje, że BR-VRSA wybrano in vivo podczas podawania glikopeptydów i innych leków przeciwdrobnoustrojowych.
[więcej w: stomatolog zielona góra, program stomatologiczny, dentysta olsztyn ]

Powiązane tematy z artykułem: dentysta olsztyn program stomatologiczny stomatolog zielona góra