Przekazywalna oporność na wankomycynę w powiązanym przez społeczność związku MRSA AD 5

Ponadto, trawienie nukleazą S1 i hybrydyzacja wykazały, że BR-VRSA zawierał plazmid około 55 kb (nieobecny w BR-VSSA), który niósł vanA i aac (6 ) -af (2 ), które kodują enzymy nadające oporność. odpowiednio do wankomycyny i gentamycyny (Figura 2B). Tempo wzrostu było podobne dla obu organizmów (rysunek S1 w dodatkowym dodatku), co sugeruje, że nabycie plazmidu wanA nie wpłynęło na sprawność in vitro szczepu. Testy porównujące palenie wykazały, że szybkość przenoszenia oporności na wankomycynę z BR-VRSA (dawcy) na BR-VSSA (biorca) wynosiła 2,6 x 10-4 transkoniugantów na dawcę (tabela S2 w dodatkowym dodatku). Tempo przenoszenia do innych gronkowców (S. aureus RN4220-RF i COL) wynosiło odpowiednio 1,65 × 10-4 i 6 × 10-5 (tabela S2 w dodatku uzupełniającym). Eksperymenty z nukleazą S1 wskazały, że plazmid zawierający vanA (oznaczony pBRZ01; 55706 bp) był jedynym dużym plazmidem, który był łatwo przenoszony do S. aureus podczas eksperymentu godowego (Figura 2B). Nie byliśmy w stanie przenieść oporności na wankomycynę na laboratoryjny szczep E. faecalis (szczep OG1RF), co sugeruje, że plazmid nie był zdolny do replikacji w enterokokach. Nie powiodło się również przeniesienie oporności na wankomycynę z VREF odzyskanego z wymazu z odbytu pacjenta.
Analiza sekwencji pBRZ01 (fig. 2C) wskazała, że element podobny do Tn1546 przeszedł ważne rearanżacje DNA (figura S2 w dodatkowym dodatku). Sekwencja insercyjna (IS1216) została znaleziona na końcu 5 wariantu Tn1546, z delecją 3397 bp, eliminując lewe odwrócone powtórzenie, gen kodujący integrazę (otwarta ramka odczytu 1) i część genu kodującego rezolę (otwarty ramka odczytu 2) (rysunek S2 w dodatku uzupełniającym). Poniżej vanza wykreślono delecję 96 pz, w tym odwrócone prawe powtórzenie (fig. S2 w dodatkowym dodatku), z wstawieniem odpowiednio dwóch otwartych ramek odczytu kodujących rezolatę i transpozazę enterokokową (z rodziny Tn3) ( Rysunek Sekwencja klastra vanA (w tym 614 bp w górę i 222 bp w dół) utrzymywana przez zakażenie VREF pacjenta była identyczna z sekwencją w BR-VRSA i była również identyczna z sekwencjami z plazmidów pWZ7140 i pWZ909, uprzednio zidentyfikowanych w E. faecalis.20 Te odkrycia potwierdzają pogląd, że klastra vanA ma pochodzenie enterokokowe. Analiza genomowa (potwierdzona za pomocą testu PCR) VREF wskazała, że gen repR (typowy dla plazmidów typu Inc18 poprzednio związany z przeniesieniem kompleksu vanA do kompleksu klonalnego 5 S. aureus) i gen traA (wymagany do transferu plazmidu) 6 były nieobecne, co potwierdza brak przenikalności plazmidu enterokokowego i dalej wskazuje, że VREF nie był bezpośrednim dawcą genów vanA dla BR-VRSA.
Porównanie pBRZ01 z pWBG745 (38204 pz), plazmidem zidentyfikowanym w izolatach MRSA związanych ze społecznością z odległych rejonów Australii (kompleks klonowy 5), wykazało 99% identyczności w 21164 nukleotydach. Ponadto analiza sekwencji wykazała, że plazmid zawierający vanA nie jest spokrewniony z podobnymi do pSK41 gronkowcami lub plazmidami enterokokowymi podobnymi do Inc18, uprzednio związanymi z plazmidami niosącymi vanA z izolatów VRSA zidentyfikowanych w Stanach Zjednoczonych i należących do kompleksu klonów 5.1.6 Zamiast tego, plazmid vanAA zapewnia sekwencje typowe dla ostatnio określona rodzina rep24 z rodziny18 lub rep2122 znajdująca się w pWBG745
[hasła pokrewne: gdzie kupić pestki moreli, ból w przełyku podczas połykania, stomatolog dziecięcy włocławek ]

Powiązane tematy z artykułem: ból w przełyku podczas połykania gdzie kupić pestki moreli stomatolog dziecięcy włocławek