Wpływ zaprzestania palenia na rozpowszechnienie nadwagi w Stanach Zjednoczonych czesc 4

Skorygowany pod względem wieku szacunek przyrostu masy ciała spowodowany rzuceniem palenia (różnica między przyrostem masy ciała wśród osób, które zaprzestały palenia a przyrostem masy ciała wśród palących) wynosi 3,5 kg dla mężczyzn i 5,5 kg dla kobiet. W pełni skorygowane oszacowanie przyrostu masy ciała z powodu rzucenia palenia wyniosło 4,4 kg (przedział ufności 95%, 2,5 do 6,3) dla mężczyzn i 5,0 kg (przedział ufności 95%, 2,0 do 8,0) dla kobiet. Modele regresji liniowej swoistej dla płci zostały użyte do zidentyfikowania czynników związanych z przybieraniem na wadze u osób, które rzuciły palenie w ciągu ostatnich 10 lat. W przypadku mężczyzn wyższy wskaźnik masy ciała w przeszłości, krótszy wzrost, obecne miejsce zamieszkania na południu i obecne miejsce zamieszkania w centralnym mieście SMSA były istotnie związane z mniejszym przyrostem masy ciała. W przypadku kobiet wyższa parytet 10 lat wcześniej i liczba papierosów wypalanych przed rzuceniem palenia były istotnie związane z większym przyrostem masy ciała. Continue reading „Wpływ zaprzestania palenia na rozpowszechnienie nadwagi w Stanach Zjednoczonych czesc 4”

Wpływ zaprzestania palenia na rozpowszechnienie nadwagi w Stanach Zjednoczonych ad

Respondenci, którzy w swoim życiu wypalili mniej niż 100 papierosów i nigdy nie używali innych form tytoniu (cygara, fajki, tabaka lub tytoń do żucia), zostali sklasyfikowani jako niepalący. Inni zostali sklasyfikowani jako obecni palacze papierosów, jeśli obecnie palą regularnie papierosy, jako aktualni użytkownicy innych rodzajów tytoniu, jeśli obecnie używali jakiejś innej formy tytoniu, ale nie palili papierosów, oraz jako byli palacze, jeśli wcześniej palili papierosy lub używali innych formy tytoniu, ale obecnie nie zrobiły tego. Byli palacze byli dalej klasyfikowani jako ci, którzy opuścili mniej niż 10 lat temu lub 10 lub więcej lat temu, na podstawie zgłaszanego wieku, kiedy przestali palić papierosy lub przestali używać tabaki lub tytoniu do żucia. Dane dotyczące wieku w momencie rzucenia palenia fajki lub cygara nie były dostępne w NHANES. Inne współzmienne
Respondentów zapytano, jak często angażują się w spacery i określone zajęcia rekreacyjne w czasie wolnym. Continue reading „Wpływ zaprzestania palenia na rozpowszechnienie nadwagi w Stanach Zjednoczonych ad”

Genetyczne podstawy zmniejszonej ekspresji bilirubiny UDP-glukuronosylotransferazy 1 w zespole Gilberta ad 5

Związek długości elementu TATAA obecnego w allelach dla bilirubiny UDP-glukuronosylotransferazy z poziomami bilirubiny w surowicy w zespole z historią zespołu Crigler-Najjara Typ II. W dużym pokoleniu z historią zespołu Crigler-Najjara typu II zbadano 22 2 członków rodziny z zespołem homozygotycznym pod względem mutacji strukturalnej, która zmniejsza katalityczną aktywność bilirubiny UDP-glukuronosylotransferazy do 4 procent normalnej24, podobnie jak 10 członkowie rodziny, którzy byli heterozygotyczni pod względem tej mutacji (nosiciele) i 4 członków rodziny, którzy nie byli nosicielami (Tabela 1). Region kodujący drugiego allelu dla genu bilirubiny UDP-glukuronozylotransferazy był prawidłowy u heterozygot. Ustalenie sekwencji analizowanej w górnym obszarze ujawniło, że obaj pacjenci z zespołem Criglera-Najjara typu II byli homozygotyczni pod względem A (TA) 6TAA, co wskazuje, że zmutowany strukturalnie allel zawiera normalny promotor. W sześciu heterozygotycznych nośnikach strukturalnie normalny allel zawierał długi element TATAA, A (TA) 7TAA, podczas gdy w czterech element krótki był obecny. Continue reading „Genetyczne podstawy zmniejszonej ekspresji bilirubiny UDP-glukuronosylotransferazy 1 w zespole Gilberta ad 5”

Ezofagoskopia jest rozpoznawcza i lecznicza równoczesnie

Ezofagoskopia wówczas jest rozpoznawcza i lecznicza równocześnie. Po uprzednim podaniu zastrzyku morfiny (0,02) oraz atropiny (0,001) znieczulamy za pomocą rozpylania 5-10 Ofo roztworu kokainy, 1-2 Ofo roztworu pantokainy lub 1-2 Ofo roztworu perkainy błonę śluzową jamy ustnej, gardła i wejścia do krtani. Następnie w ułożeniu chorego na grzbiecie lub na brzuchu dokonujemy właściwej ezofagoskopii, za pomocą której stwierdzamy, że w przełyku znajduje się ciało obce oraz zmiany w błonie śluzowej przełyku. Po znieczuleniu 50f0 roztworem kokainy oraz adrenaliny i zmniejszeniu obrzęku błony śluzowej ponad ciałem obcym dokonujemy wydobycia go. Chwytamy przez rurę szczypczykami i tępymi i z małymi ząbkami lub ostrymi z większymi ząbkami i staramy się je uwolnić w miejscu uwięźnięcia przez pociąganie i lekkie obracanie lub odsuwanie błony śluzowej po uchwyceniu ciała obcego. Continue reading „Ezofagoskopia jest rozpoznawcza i lecznicza równoczesnie”