Wpływ zaprzestania palenia na rozpowszechnienie nadwagi w Stanach Zjednoczonych ad 5

Jednak byli palacze, którzy rzucili palenie w ciągu ostatnich 10 lat, znacznie częściej niż osoby, które nigdy nie paliły, zaczęły odczuwać nadwagę i częściej zachowują nadwagę. Wpływ zaprzestania palenia na wzrost częstości występowania nadwagi
Tabela 4. Tabela 4. Aktualna i przewidywana częstość występowania nadwagi wśród mężczyzn i kobiet 35 do 74 lat w próbkach populacji NHANES III i NHANES II. Między drugim a trzecim badaniem NHANES (NHANES II i NHANES III) częstość występowania nadwagi w populacji USA wzrosła o 9,6 procent w przypadku mężczyzn i 8,0 procent w przypadku kobiet w wieku od 35 do 74 lat. Continue reading „Wpływ zaprzestania palenia na rozpowszechnienie nadwagi w Stanach Zjednoczonych ad 5”

Epidemiczna neuropatia opłucnowa na Kubie – charakterystyka kliniczna i czynniki ryzyka

Od końca 1991 r. Do 1993 r. Neuropatia epidemiczna dotykała ponad 50 000 osób na Kubie, osiągając szczyt w marcu 1993 r., Kiedy to było 3000 do 4000 przypadków na tydzień. Zgłoszono dwie formy neuropatii: postać wzrokową, charakteryzującą się zmniejszoną ostrością wzroku i widzeniem barw, centralnie scotoma, bladą dysków optycznych i utratą wiązek papillomeal-bundle; a forma obwodowa, z bolesnymi dysestezjami, zmniejszonymi odruchami kostkowymi i zmniejszoną wrażliwością na wibracje, ukłucia i lekki dotyk.1,2 Badania kubańskiego Ministerstwa Zdrowia Publicznego sugerują związek z używaniem tytoniu oraz niskim spożyciem białka i mikroelementów. 2,3 Żaden pacjent nie zmarł, a stan większości pacjentów poprawił się po leczeniu witaminami, w tym pozajelitową witaminą B12. Continue reading „Epidemiczna neuropatia opłucnowa na Kubie – charakterystyka kliniczna i czynniki ryzyka”

Prawdopodobnie miala obawy, ze cos moze sie jej przydarzyc, bala sie nie znanych niebezpieczenstw

Prawdopodobnie miała obawy, że coś może się jej przydarzyć, bała się nie znanych niebezpieczeństw. Jednakże skoro już powstało w niej zadowalające pojęcie swej pozycji jako członka grupy przedszkolaków, i skoro upewniła się, że sytuacja w przedszkolu nie jest bardziej niebezpieczna niż w domu, poczuła, że nic nie stoi na przeszkodzie, aby zmienić swe zachowanie i dostosować je do bardziej odpowiednich i dojrzalszych wzorów. Dopóki w jej postrzeganiu przedszkole rysowało się jako groźna sytuacja, zachowywała się w sposób niedojrzały i pełen lęku. Ale kiedy już było ją stać na to, aby stworzyć sobie obraz sytuacji bardziej odpowiadający obiektywnej rzeczywistości, potrafiła zachować się z większym poczuciem realizmu. Wychowawczyni Simony w sposób rozsądny po-wstrzymała się od wywierania większego nacisku na Simonę, aby uczestniczyła w zajęciach innych dzieci, ponieważ wiedziała, że w pierwszych kilku dniach pobytu w szkole dzieci często mają trudności w dostosowaniu się. Continue reading „Prawdopodobnie miala obawy, ze cos moze sie jej przydarzyc, bala sie nie znanych niebezpieczenstw”