Inaktywowane Enterovirus 71 Szczepionka u zdrowych dzieci AD 8

Nie stwierdzono istotnej różnicy w skuteczności u dzieci w wieku od 6 do 23 miesięcy w porównaniu z 24-71 miesiącem życia. Dzieci, które otrzymały tylko pojedynczą dawkę szczepionki, mogły odnieść korzyść (nie było przypadków choroby dłoni, stopy i jamy ustnej związanej z EV71 w grupie szczepionki w porównaniu z dwoma w grupie placebo), chociaż nie uzyskano istotności statystycznej ze względu na małe rozmiary. liczba przyjmujących jedną dawkę. W grupie otrzymującej szczepionkę nie obserwowano ciężkich przypadków choroby rąk, stóp i jamy ustnej związanych z EV71, podczas gdy dwa ciężkie przypadki, w tym jeden zgon, obserwowano w grupie placebo. Continue reading „Inaktywowane Enterovirus 71 Szczepionka u zdrowych dzieci AD 8”

Ryzyko zapalenia wgłębnego po szczepieniu przeciw rotawirusom u niemowląt w USA AD 3

Głównym wyzwaniem w badaniu szczepionek przeciw rotawirusom i wgłobienia jest silne zniekształcenie wieku, ponieważ zarówno szczepienia, jak i ryzyko wgłobienia są zależne od wieku. Zalecany wiek szczepienia wynosi 2, 4 i 6 miesięcy dla RV5 i 2 i 4 miesięcy dla RV1, a częstość hospitalizacji z powodu wgłobienia w Stanach Zjednoczonych stale wzrasta z 2 przypadków na 100 000 osobolat w chwili urodzenia do 62 przypadki na 100 000 osobo-lat w wieku 26-29 tygodni, a następnie spadające do 26 przypadków na 100 000 osobolat w 52. roku życia.25 Ekspozycje na szczepionki
Szczepienie RV5 i RV1 zostało początkowo zidentyfikowane w danych administracyjnych na podstawie odpowiednio kodów 90680 i 90681 z bieżących procedur postępowania (CPT). Poszukiwaliśmy dokumentacji medycznej potwierdzającej narażenie na szczepionkę dla wszystkich niemowląt z przypadkami wgłobienia, które zostały określone jako potwierdzone lub możliwe (patrz definicje poniżej), niezależnie od tego, czy w danych elektronicznych istniał zapis poprzednich szczepień przeciwko rotawirusom. Continue reading „Ryzyko zapalenia wgłębnego po szczepieniu przeciw rotawirusom u niemowląt w USA AD 3”

Tylko w wypadku, kiedy mamy okazje zestawic dawna forme zachowania sie z obecnym zachowaniem, mozemy dostrzec wzrost, który nastapil

Tylko w wypadku, kiedy mamy okazję zestawić dawną formę zachowania się z obecnym zachowaniem, możemy dostrzec wzrost, który nastąpił. Niełatwo jest wyrobić sobie szerokie, dynamiczne pojęcie procesu wzrastania. Zamiast dążyć do traktowania wzrastania, jako procesu całościowego i ciągłego, mamy skłonność do wyodrębniania jego pewnych, specjalnych aspektów i kierowania na nie naszej uwagi. Na przykład, zazwyczaj pojmujemy wzrastanie, jako szereg stadiów, kończących się, powiedzmy, w szóstym miesiącu życia, po półtora roku, w wieku trzech, sześciu czy ośmiu lat, czy w jakimś innym momencie czasu. Toteż wydaje się nam, że wzrastanie przebiega raczej w wyraźnie określonych stadiach czy okresach czasu, niż jako ciągle, mniej więcej stopniowe rozwijanie się, czyli tak jak się dokonuje w rzeczywistości. Continue reading „Tylko w wypadku, kiedy mamy okazje zestawic dawna forme zachowania sie z obecnym zachowaniem, mozemy dostrzec wzrost, który nastapil”

Odbiciem tego czesciowego tylko pojmowania jest to, ze nie potrafimy okreslic, w jakim stopniu na zachowanie sie wplywa dziedzicznosc, w jakim zas otoczenie jednostek

Odbiciem tego częściowego tylko pojmowania jest to, że nie potrafimy określić, w jakim stopniu na zachowanie się wpływa dziedziczność, w jakim zaś otoczenie jednostek. Prawdopodobnie większe i bardziej bezpośrednie znaczenie dla zdeterminowania naszego zachowania się ma to, w jaki sposób widzimy siebie samych i nasze otoczenie. Percepcję nas samych i naszego otoczenia organizujemy w to, co psychologowie nazywają „strukturą swego ja”, a w skład, której wchodzi „pojęcie własnego ja”, „ja spostrzegane”, „spostrzegane otoczenie”. Pojęcie własnego ja i naszego otoczenia jest dla nas „rzeczywistością” i ta „rzeczywistość” stanowi podstawę naszych czynów, uczuć, myśli i decyzji. Zazwyczaj nie jesteśmy świadomi dróg, jakimi nasz obraz samych siebie i naszego otoczenia wpływa na nasze zachowanie się. Continue reading „Odbiciem tego czesciowego tylko pojmowania jest to, ze nie potrafimy okreslic, w jakim stopniu na zachowanie sie wplywa dziedzicznosc, w jakim zas otoczenie jednostek”